19 augustus 2007 Bree, Vostertfeesten

Vandaag reisden we af naar Bree in België, Rob, Nannette, Anita en ik. Want behalve the Rubettes zou hier ook Sweet optreden. The Rubettes moesten om 18.00 uur het podium op, dus we waren vroeg van huis gegaan. Je weet immers nooit hoe lang je er over rijdt en wat je onderweg tegenkomt. Maar de reis ging voorspoedig en we waren er rond half vijf. We konden de auto op de VIP parking kwijt, dus we waren gelijk backstage. Even de boel verkennen en wat drinken in de daarvoor bedoelde tent. Inmiddels hadden we Gino gespot en ook Tina en Roland van de Duitse website waren van de partij. Er kwam een auto het terrein op rijden met daarin the Rubettes. Toen ze uitstapten kwamen ze ons gedag zeggen. Ze hadden een eigen cabine waarin ze zich konden omkleden. Omdat het begon te regenen, zijn we de tent ingegaan en stonden daar te wachten tot ze op gingen. Met Gino heb ik bekeken waar de tafel voor de merchandise zou komen te staan. Gino zette de tafel alvast in elkaar, zodat dat later niet meer hoefde.

Het publiek stond pal tegen het podium aan en bleek niet de bedoeling. De dranghekken werden ongeveer een meter naar achteren geplaatst, zodat je tussen het publiek en het podium kon lopen. Dit was bedoeld voor de TV ploegen die zouden komen filmen. Omdat ik Gino zocht die in het publiek was gaan staan, was ik achter de dranghekken gelopen om te zien waar hij stond. Opeens werd ik vanuit het publiek aangeklampt door Pascale. Zij was vanuit Frankrijk naar Bree gekomen. Er stonden meer fans in het publiek die we bij eerdere optredens hebben gezien. Het is erg leuk dat ze ons herkennen.

Back stage stonden the Rubettes te wachten tot ze het podium op konden. Ze stonden er relaxed bij. Mark stond met iets roods in zijn mond, het leek wel op een speen. Toen ik vroeg wat het was deed hij het weer in zijn mond zodat ik er een foto van kon maken. Het bleek een fluitje te zijn welke hij voor Oo La La nodig heeft.  Ze begonnen het optreden met Juke Box Jive. Dat sloeg gelijk in als een bom. Iedereen zong en danste mee. Daarna Foe Dee oh Dee. Je kon aan de jongens zien dat ze het naar hun zin hadden.

Wij stonden aan de zijkant van het podium, waardoor ik foto’s van één kant kon maken. We mochten namelijk niet meer vóór het podium komen omdat dat voor de filmploegen bedoeld was. Ik ben wel even naar de andere kant gelopen om ook van die kant foto’s te maken en de security man was zo vriendelijk om me af en toe een beetje voor het podium toe te laten, tot op zekere hoogte maar toch.

Na Oo La La was Baby I know aan de beurt, één van de nummers die ik zelf erg mooi vind. De Acapella medley sloeg in als een bom. Daarna kwamen de drums het podium en dat was natuurlijk helemaal het einde. Het publiek ging helemaal uit hun dak! John had ze al opgewarmd met zijn Gauranga mantra. Het duurde even voor ze doorhadden wat ze moesten roepen, maar daarna was de response goed. Voor de jongens is de drumact duidelijk een aanslag op hun energie voorraad, want ze moesten na deze act even bijkomen. Ze deden dit handig door elkaar even voor te stellen en na de drumact After the Goldrush te zingen. Omdat ze toch alle vier achter de microfoon stonden, werd gelijk daarna Barbara Ann ingezet. Geweldig hoe ze met die vier stemmen zo’n lied kunnen neerzetten.

De sfeer zat er inmiddels goed in. Na Tonight, de Soul Medley en I can do it, verlieten ze het podium, onder luid geroep van het publiek, want zij wilden meer. Natuurlijk werd Sugar Baby Love als toegift gespeeld. Tijdens Sugar Baby Love begon ik met Gino en Anita de merchandise uit te stallen. Tina kwam ook helpen. Alan was als eerste bij de tafel. John en Mark volgden kort daarna. Ze kregen al gelijk van alles onder hun neus gestopt om te signeren. Mick kwam wat later aangesjokt en werd gelijk door ons aan het ‘werk’ gezet. Opeens was Mark verdwenen. We hebben dus wat mensen moeten teleurstellen omdat ze geen handtekening van Mark op hun foto of DVD hebben. Toen we allemaal al weer lang en breed achter het podium stonden, kwam Mark weer tevoorschijn. Hij had zich al omgekleed. We riepen dat het nu geen zin meer had omdat iedereen al weg was. Maar misschien heeft hij nog een enkeling blij kunnen maken met een handtekening.

Na afloop werd Alan geïnterviewd door iemand van het programma ‘de rode loper’ van de BRT. Dit is de maandag erna uitgezonden.  

Na the Rubettes was het de beurt aan Sweet. Hun optreden stond als een huis. Na the Sweet moest Slade nog optreden, maar het zou nog anderhalf uur duren voor ze op moesten. Rob wilde daar eigenlijk wel op wachten, maar Nannette en ik hadden het inmiddels wel gezien. Rob stelde voor dat we naar het hotel zouden rijden waar alle artiesten verbleven, nou prima. Toen we daar binnen kwamen zaten the Rubettes nog te eten. Wij gingen zitten en bestelden wat te drinken. Alan vroeg of het optreden van Sweet goed was, ja natuurlijk! Na een tijdje zag ik dat aan een tafel verderop Pascale zat te eten met een paar vrienden. Ik had haar helemaal niet gezien dus liep ik even naar haar toe. Mark zat inmiddels bij haar aan tafel te kletsen. Ze waren nog niet klaar met eten, dus ik ging weer terug naar onze eigen tafel. John hield het allemaal voor gezien en ging na het eten naar zijn kamer. Alan kwam nog even bij ons staan kletsen en vertelde dat hij het een geslaagde avond vond. Het publiek zong leuk mee en de sfeer zat er goed in. Hij vertelde ook dat ze bezig zijn om volgend jaar weer een tour door Engeland te maken met Sweet en Showaddywaddy. Ook Alan wilde vroeg naar bed omdat hij die ochtend al vroeg op was. Inmiddels was Sweet gearriveerd en kwam Bruce even gedag zeggen. Ook Bruce ging vroeg onder de wol. Wij besloten dat het zo mooi was geweest en dat we de reis naar huis gingen aanvangen. Nog even allemaal een sanitaire stop en dan weg. Ik ging Pascale nog even gedag zeggen en terwijl we stonden te kletsen kwam Mark er ook bij staan. We waren ineens in een gesprek verwikkeld toen ik ontdekte dat Rob en Nannette al naar de auto waren gelopen. Ik zei dat ik weg moest en nam afscheid van Pascale en Mark, zwaaide even naar Mick die in gesprek zat en liep met Anita naar de auto. Twee uur later zette Rob mij voor de deur af. Het was een geweldige avond. De organisatie was goed en alles was perfect geregeld. Wie weet tot een volgende keer!

Lucienne        

 [Concert verslagen][start]