2
april 2004
City
Lido
Vandaag
reisden we af naar Groenlo, een plaatsje in de achterhoek. Het was inmiddels
bijna een half jaar geleden dat we de band voor het laatst gezien hadden, dus we
hadden er weer reuze zin in.
Het
was even zoeken in Groenlo. City Lido hadden we al snel gevonden, maar het hotel
vergde wat meer geduld. Volgens onze bron zou het hotel op 5 minuten loop
afstand van de zaal zijn. Uiteindelijk hebben we het aan iemand moeten vragen.
En gelukkig maar, want het bleek dat we het steegje, waarin het hotel gelegen
is, al een aantal keren voorbij waren gereden.
Binnen
hebben we plaatsgenomen aan een grote tafel naast de bar en hebben een drankje
besteld. Desireé, de chauffeur van de band kwam naar beneden en met haar hebben
we gezellig zitten kletsen. Even later kwamen Roli en Tina binnen. Zij zijn van
de Duitse website en hadden een aardige rit achter de rug. Het bleek voor hen
niet gemakkelijk te zijn geweest om Groenlo en het hotel te vinden. Maar
gelukkig waren ze er op tijd. Na een tijdje kwam Alan beneden. Nadat hij
iedereen uitgebreid verwelkomt had, kwam hij bij ons zitten en vertelde o.a. dat
er momenteel een website in de maak is welke uitsluitend over hem gaat. De
verwachting is dat deze site eind april klaar is. Ook vertelde hij met gepaste
trots dat hij momenteel bezig is met een solo CD waarop zowel Frans als Engels
talige liedjes te horen zullen zijn. De CD zal ergens in juni klaar zijn. Hij
heeft beloofd ons op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen.
Inmiddels
hadden ook Mick en Mark zich bij het gezelschap gevoegd en was het een gezellige
boel. Desireé wilde vertrekken, maar John was er nog niet. Wij maakten in ieder
geval al vast aanstalten om weg te gaan en in de hal van het hotel liepen we hem
tegen het lijf. Snel elkaar begroeten en toen naar buiten. De band ging met de
auto naar de zaal. Het is dan maar vijf minuten lopen vanaf het hotel naar City
Lido, maar er moet natuurlijk een hoop mee. Wij besloten te gaan lopen samen met
Roli en Tina. De bus heeft zó moeten omrijden door al die één richting
straatjes, dat we tegelijkertijd met de band aan kwamen. Bij binnenkomst stond
Shocking Blue op het podium. Er was niet voldoende ruimte om naast het podium te
staan en we mochten van de organisatie niet back stage, dus baanden we ons een
weg tussen de menigte. Wat voor Nannette best lastig was met haar rolstoel om
dat er overal trappetjes, opstapjes en afstapjes waren. Maar we hebben haar
uiteindelijk voor het podium neer gezet en de rest van de avond geen last van
haar gehad. Shocking Blue gaf als toegift het nummer ‘River Deep Mountain
High’ van Tina Turner. Wat een volume heeft die Mariska zeg! Daarna moest
natuurlijk het podium in orde gemaakt worden voor the Rubettes. In de tussentijd
was het Krijn Torringa die de tijd opvulde met onvervalste discokrakers uit de
jaren ’70. Eindelijk was het zover. De
begintune van the Rubettes klonk door de zaal en John begon het intro van Foe
Dee O Dee te drummen. Opvallend was dat we tijdens het optreden van Shocking
Blue heel veel ruimte voorin bij het podium hadden. Maar nu werd het ineens heel
druk met allemaal mensen die ook vooraan wilden staan. Opvallend, maar
natuurlijk niet verwonderlijk.
De
zaal is vrij hoog. Er waren ook balkons bovenin waar het vol stond met mensen.
Maar dit maakte wel dat de akoestiek niet goed tot zijn recht kwam. Ook was de
microfoon van John soms slecht te horen. Maar het lukte de band toch aardig om
de zaal op z’n kop te krijgen. Vooral de Sha Na Na song sloeg erg aan.
We werden weer verrast met Baby I know, welke door Mick altijd geweldig
wordt vertolkt. Wel misten we wel de soul medley. De jongens hadden erg
veel plezier in wat ze deden en dat werd opgepikt door het publiek, dat op hun
beurt weer geweldig reageerde. Het was een fantastische wisselwerking! Na After
the Goldrush en Barbara Ann was het tijd voor de drum act. Omdat de
drums op hun plek moesten worden gezet, vulde John de tijd op door uit te leggen
wat er ging gebeuren en dat hij van de zaal verwachtte dat ze allemaal Gauranga
zouden roepen. Dat moest natuurlijk worden geoefend en het publiek deed
fantastisch mee. Komisch was vooral een opmerking van John naar Alan toe, die
druk bezig was van alles in orde te maken voor de act en hierdoor niet door had
dat John tegen hem stond te praten. John liet toen weten dat Alan erg doof is en
dat dat te wijten is aan zijn leeftijd. Het publiek moest er vreselijk om lachen
maar Alan had niets in de gaten. Hij had het niet gehoord….
De
drum act was ook nu weer een daverend succes. We hebben het nu al een aantal
keer gezien en het blijft geweldig. Het blijkt steeds weer dat het publiek
compleet wordt verrast door deze act. Natuurlijk was het al weer veel te snel
tijd voor Sugar Baby Love, waarmee het allemaal weer achter de rug was.
Maar we hadden een voldaan gevoel. Het was de reis naar Groenlo dubbel en dwars
waard geweest. Alan liet weten na het optreden nog handtekeningen uit te zullen
delen, maar omdat het een vreselijke tour zou zijn om daar met de rolstoel te
komen, besloten we naar het hotel terug te gaan en daar op ons gemak nog een
drankje te nuttigen. Want van dat meezingen hadden we een behoorlijk droge keel
gekregen.
Na
een tijdje kwamen Mark en John het hotel binnen. John zei gedag en ging meteen
naar zijn kamer. Mark kwam bij ons zitten en met hem hebben we nog een
behoorlijke tijd zitten kletsen. Over voetbal, het weer in Engeland en
Nederland, over wat hij die dag allemaal al had gedaan (wat overigens verklaarde
waarom hij zo moe was), over de tour die eind dit jaar op stapel staat, over de
controle toen ze aankwamen met het vliegtuig, die met al de toestanden in de
wereld ineens strenger is geworden. Over van alles dus. Het was al twee uur
geweest toen we besloten dat het genoeg was en we eigenlijk de reis naar huis
moesten aanvaarden, toen Mick binnen kwam. Hem hebben we nog even gedag kunnen
zeggen. We hadden nog een reis van zo’n anderhalf uur voor de boeg. Al moet ik
zeggen dat ik van die reis weinig gemerkt heb, omdat mijn ogen regelmatig dicht
vielen. Blijkt dat we toch allemaal een dagje ouder worden!
Lucienne